काठमाडौं । नेपाली कांग्रेस, नेकपा (एमाले) लगायत प्रमुख कम्युनिष्ट धाराका दलहरूभित्रैबाट बुद्धिजीवी वर्गमा असन्तुष्टि चरम बिन्दुमा पुगेको संकेत देखिएको छ। स्रोतका अनुसार अधिवक्ता, पत्रकार, प्राध्यापक, इन्जिनियर र शिक्षकहरूजस्ता पेशागत रूपमा स्थापित व्यक्तिहरू धमाधम दलको सदस्यता त्याग्ने निर्णयमा पुगेका छन्।
‘नेतृत्व सुध्रेन, संरचना जर्जर’-अन्तिम निष्कर्ष
दलहरूभित्र नेतृत्व परिवर्तन र संरचनागत सुधारको आशा मरेपछि यो कदम चालिएको स्रोतको दाबी छ। विशेषतः २०८२ भदौ २३ र २४ गते भएका राजनीतिक घटनाक्रमपछि पनि दलहरूले आत्मसमीक्षा नगरेको निष्कर्ष निकाल्दै उनीहरू ‘अब बस्नुको अर्थ छैन’ भन्ने निष्कर्षमा पुगेका हुन्।
डीएलएभित्रै ठूलो हलचल
नेपाली कांग्रेस निकट मानिने डेमोक्रेटिक लयर्स एसोसिएसन (DLA) भित्रै ठूलो कम्पन देखिएको छ। 👉 स्रोतका अनुसार ६०० भन्दा बढी वरिष्ठ अधिवक्ता र कानुन व्यवसायीहरूले दलगत आबद्धता त्यागेर स्वतन्त्र बस्ने मनस्थिति बनाएका छन्। यो संख्या केवल प्रारम्भिक संकेत मात्र भएको र आगामी दिनमा अझै ठूलो संख्यामा बहिर्गमन हुन सक्ने अनुमान गरिएको छ।
‘वाक्कदिक्क’ पेशागत जमात
अधिवक्ता : न्याय प्रणालीमा राजनीतिक हस्तक्षेपबाट आजित
पत्रकार : दलगत प्रभाव र स्वतन्त्रताको संकट
प्राध्यापक/शिक्षक : नियुक्ति र पदोन्नतिमा राजनीतिक भागबण्डा
इन्जिनियर : ठेक्का–प्रक्रिया र निर्णयमा राजनीतिक दबाब, यी सबै कारणले पेशागत स्वायत्तता संकटमा परेको उनीहरूको साझा बुझाइ छ।
स्रोतको दाबी : ‘अब स्वतन्त्र जीवन’
डीएलए निकट स्रोत भन्छ- 👉 “अब दलको झन्डा बोकेर होइन, स्वतन्त्र रूपमा पेशा र व्यवसाय गरेर जीवन व्यतीत गर्ने निष्कर्षमा पुगेका छन्।” यसलाई केवल असन्तुष्टि होइन, ‘संगठित रूपमा दूरी बनाउने अभियान’ का रूपमा समेत हेरिएको छ।
राजनीतिक प्रभाव के पर्ला ?
यो प्रवृत्ति बढ्दै गएमा:
दलहरूको बौद्धिक आधार कमजोर हुने
नीतिगत बहसमा गिरावट आउने
स्वतन्त्र नागरिक आन्दोलन बलियो बन्ने
जस्ता प्रभाव देखिन सक्ने विश्लेषण गरिएको छ।
साँघु विश्लेषण : ‘दलहरू चेत्ने कि झन् खाली हुने ?’
प्रमुख दलहरूका लागि यो संकेत सामान्य होइन।बुद्धिजीवी वर्ग नै टाढिँदै जानु भनेको दलको वैचारिक मेरुदण्ड कमजोर हुनु हो। अब प्रश्न स्पष्ट छ-👉 के दलहरूले आत्मसमीक्षा गरेर सुधार गर्छन्, कि ‘खाली खोल’ बन्दै जान्छन् ?
