सम्माननीय प्रधानमन्त्री बालेन शाहज्यू,
नेपाली सेना के हो भनेर म तपाईंलाई बुझाइरहनु पर्दैन। आज तपाईं प्रधानमन्त्रीको कुर्सीमा सुरक्षित रूपमा उभिनुभएको छ भने त्यसको पछाडि दिनरात आफ्नो जीवन दाउमा राखेर देशको सुरक्षा गरिरहेका नेपाली सेनाका जवानहरूको पसिना, त्याग र समर्पण छ।
तर दुःखको कुरा, आज यही संगठनभित्र हजारौँ जवानहरू असन्तुष्टि, निराशा र भविष्यप्रतिको अन्योलका कारण जागिर छोड्न बाध्य भइरहेको गुनासो बढ्दै गएको छ। एउटा अब्बल युवा ठूलो सपना बोकेर सेना प्रवेश गर्छ, तर समयसँगै सेवा–सुविधाको अभाव, असमान व्यवहार, अवसरको कमी र सम्मानजनक वातावरण नहुँदा उसको मनोबल कमजोर बन्दै जान्छ।
प्रधानमन्त्रीज्यू,
देशको सुरक्षा गर्ने जवान नै कमजोर भयो भने राष्ट्र बलियो हुन सक्दैन। त्यसैले नेपाली सेनाभित्र रहेका हरेक जवानको तलब, भत्ता, सेवा–सुविधा, सम्मान र अवसर न्यायपूर्ण, पारदर्शी र सम्मानजनक हुनु जरुरी छ।
सिपाही केवल आदेश पालना गर्ने मेसिन होइन। ऊ पनि एउटा परिवारको सपना हो, आमाबुबाको आशा हो, सन्तानको भरोसा हो र राष्ट्रको अङ्गरक्षक हो। उसको पसिना, पीडा र त्यागलाई राज्यले सम्मान गर्नैपर्छ।
यदि सरकारले जवानको आत्मसम्मान जोगाउन सक्यो भने भर्ती भएर केही समयमै जागिर छोड्ने अवस्था घट्नेछ। देशले सक्षम र अनुशासित युवा जनशक्ति पाउनेछ। नेपाली सेनाको मनोबल अझ उचाइमा पुग्नेछ। र, राष्ट्रको सुरक्षा आधार अझ मजबुत बन्नेछ।
सम्माननीय प्रधानमन्त्रीज्यू,
देशको अङ्गरक्षक सेनाप्रति हजुरको गम्भीर ध्यान जाओस्। जवानहरूको सेवा–सुविधा, मनोबल, सम्मान र भविष्यबारे राज्यले समयमै सोचोस्। किनकि सीमा जोगाउने हात कमजोर भए, सिंहदरबार पनि सुरक्षित रहँदैन।
जय नेपाली सेना।
जय नेपाल।
– जीवन मगर
